تاریخچه کف های کاذب به کدام دوره بر می گردد؟

پرینت

شاید بتوان پدر کف کاذب های امروزی را کف های چوبی استفاده شده در چند صد سال گذشته در کشور های مختلف دانست. جایی که از چوب هایی با جنس مقاوم و جلا دادن علاوه بر زیبایی، سازه های خود را نیز مستحکم کرده و با توافق و تطبیق کامل با متریال استفاده شده در کل ساختمان و استفاده از آن، سازه ی خود را تا سالیان طولانی و نسل های زیادی بیمه کرده اند.

بسیاری از مردم هنگام ترسیم فضای داخلی به صورت تاریخی، اتاقهایی با وسعت کفهای چوبی براق که با فرشهای شرقی تزئین شده اند را تصویر می کنند. این برداشت از گذشته فقط تا حدی دقیق است در حقیقت ، کفهای چوب سخت (و فرشهای شرقی در اندازه اتاق) تا اواخر قرن 19 امری عادی نبود. قبل از آن زمان، چوب در واقع ماده غالب مورد استفاده در کف سازی بود.

تاریخ کفپوش چوبی در آمریکای استعماری زمانی آغاز می شود که تنه های ضخیم و گسترده ای از جنگل های قدیمی رشد یافته بریده شده است. به دلیل سن و قطر عظیم درختان این امکان وجود داشت که با اعمال برخی تغییرات در تنه های ضخیم چوب، بتوان به الواری مناسب جهت استفاده در کف اتاق ها و یا اماکن دیگر از آنها استفاده کرد.

البته این نکته را نیز باید در نظر داشت که در آن زمان، فناوریهای موجود که روز به روز نیز بر کیفیت خروجی آنها افزوده می شود، وجوئد نداشت. تبدیل چوب به چوب قابل استفاده فرآیندی دشوار بود. با معرفی اره بعنوان وسیله ای کاربردی دهه ها فاصله داشت و روش اصلی برای ایجاد تخته های بعدی، حفره های چوبی در تخته ها بود. این امر نیازمند وجود دو فرد بود: یکی در گودالی زیر یک چوب بزرگ ایستاده بود با ابزار دستی، در حالی که دیگری در بالای آن قرار داشت. این همکاری نهایتا منجر به ایجاد الوارهایی با کیفیت می شد.

اتاق نشیمن

کف کاذب

در گذشته اگرچه تخته های کف گسترده هنگام نصب به هم متصل می شدند، اما به دلیل نوسانات دما و رطوبت، شکاف هایی بین آنها ایجاد و باعث می شد هوای سرد و مرطوب از زیرزمین به منطقه زندگی منتقل شود. اشیا کوچک نیز مستعد سقوط در این شکاف ها بوده و در اعماق زیر ناپدید می شدند. سرانجام این کار با تخته تخته کردن الوار و یک روش ساده که در آن لبه بلند تخته با یک پروفیل "L" که با تخته مجاور بهم می پیوستند، ترمیم شد.

از آنجا که فضای داخلی با تزئینات تزئینی در قرن هجدهم رایج شد، این روش در کفهای چوبی نیز اعمال شد. آنها می توانند تک رنگ یا خیالی تزئین شوند، با هندسه هایی مانند الگوهای شطرنجی مورد علاقه دائمی. با این حال استفاده از لکه و طرح های تزیینی همانطور که امروزه اغلب توسط صاحبان خانه که به دنبال پتینه ای گرم و عسلی رنگ هستند - استفاده می شود ، نسبتاً غیر معمول بود.

به طور متوسط ​​صاحبان خانه های قرن 18 یا اوایل قرن 19 طبقه براق خانه های خود را پس از پرتو نور خورشید و زیبایی های صد چندان آن تشخیص نمی دادند. در طول دهه ی سوم قرن نوزدهم ، كفهای چوبی كه رنگ آمیزی نشده بودند ، قرار بود پوشانده شوند. آنها از چوب هایی ساخته شده بودند که از نوع درجه یک نبودند، در نتیجه گره ها و لکه هایی بر روی چوب قابل مشاهده بود.

قبل از اواسط قرن نوزدهم ، طبقه ی چوبی با کیفیت و مقاوم وجود نداشت، اما ثروتمندترین خانه ها در برخی از اتاقهایشان از پارکت چوب مقاوم استفاده می کردند. پارکت نوعی چیدمان تکه های چوب در الگوهای هندسی است. این فرایند بسیار پرزحمت بود، زیرا هر قطعه باید با دست برش داده می شد. برای صاف کردن سطوح چوب تا سطح ثابت، کل کف را می خراشیدند و با دست طوری شکاف ایجاد می کردند که در هم قلاب شوند. سپس لاک یا موم می زدند تا حاصل محکم تر شود.

تخته هایی کامل با نام کفپوش چوبی

از دیگر مزایای انقلاب صنعتی، اختراع ماشین آلات نجاری با بخار محوری بود که به تولید انبوه تخته های تمام شده اجازه می داد تا بهتر بر روی هم سوار شوند. اکنون، الوارها با ابعاد مختلف می توانند در طول و عرض های ثابت آسیاب شوند، که این امر سرعت نصب کف را زیاد می کند و ظاهر بسیار بهتری به آنها می دهند.

کفپوش چوبی

همراه با این فناوری، فرآیند قالب گیری تخته کف های زبانه ای و شیاری نیز ظاهر شد. قالب زبانه و شیار یک روش دقیق اتصال صفحات به یکدیگر بود که این فناوری این اجازه را به طراحان می داد تا با توجه به نوع سازه ها و افکاری که در سر داشتند بتوانند محصولات جدید همچون پارکت و کفپوش های چوبی را طراحی کنند.

با طراحی کفپوش های چوبی و با توجه به برش دقیق و قرار گرفتن دقیق آن ها بر روی پایه ها و قابلیت جابجایی و تعویض و بهینه سازی این امکان برای بسیاری از صنایع و ادارات و ساختمان ها فراهم شد تا با هزینه ای نه چندان زیاد و با سرعتی بسیار بیشتر نه تنها سازه ی خود را به زیباترین حالت ممکن درآورند بلکه بتوانند با توجه به اهدافشان از این نوع کف پوش ها برای سالیان متوالی استفاده نمایند.

این نکته نباید ناگفته بماند که هر کدام از محصولات چوبی به ویژه کف پوش ها مزایا و معایب خود را دارند اما این محصول آخر یعنی کف های کاذب به جهات بسیاری دغدغه های بسیاری از مردم را حل کرده و کامل ترین و کارآمد ترین محصول را برای انواع سازه ها و خریداران این نوع از کف های کاذب به ارمغان آورده است.

امروزه سرعت نصب در کفپوش های کاذب و از طرفی نیز طراحی های زیبای آنها باعث شده، که مردم برای تنوع در محل زندگی خود از آنها استفاده گسترده تری داشته باشند. در واقع، این سازه ها به گونه ای هستند که حتی تغییر کامل دکوراسیون یک مکان نیازی به تخریب ندارد. تنها با جابجایی کف های پیشین و نصب کف های جدید، مکان مورد نظر خود را تغییر دهید. این فرایند که به زیبایی ظاهر کمک می کند، حاصل قرن ها تجربه ایست که از گذشتگان به نسل امروز رسیده است.

تعداد بازدید : 317 نفر
تاریخ درج : سه شنبه 5 اسفند 1399
چه امتیازی به این مقاله می دید؟
دیدگاه خود را بنویسید
در حال ثبت اطلاعات....